"... กล่าวกันว่า "การศึกษาทำคนให้เป็นคน" เนื่องจากการศึกษานี้ไม่ได้หมายความเพียงแค่ท่องจำสิ่งต่าง ๆ ที่ทางโรงเรียนและกระทรวงศึกษาธิการกำหนดให้เรียน แต่มีความหมายกว้างออกไปถึงการค้นคว้าด้วยตนเอง ใช้สมองคิด วิเคราะห์แยกแยะถึงเหตุผลของสิ่งต่าง ๆ ในโลกด้วย ยิ่งบุคคลเรียนรู้เข้าใจสิ่งต่าง ๆ มากขึ้นเท่าไร บุคคลนั้นยิ่งเป็นคนที่เชี่ยวชาญเฉลียวฉลาดทั้งในทางโลกและทางธรรม เป็นกำลังของบ้านเมือง ทำให้บ้านเมืองเป็นปรกติสุข ประเทศอื่น ๆ ไม่อาจจะเอารัดเอาเปรียบได้ ..."

"... การศึกษาเบื้องต้นที่เราพูดถึงคือ การศึกษาในครอบครัว ซึ่งเป็นช่วงสร้างบุคลิกสร้างชีวิต โดยหลัก ๆ แล้วเป็นการเรียนรู้การปฏิบัติตนในชีวิตประจำวันและพัฒนาการต่าง ๆ เช่น การพูด การกิน การเดิน การแต่งตัว กิจกรรมในครัวเรือน เช่น การถูพื้นในบ้านต้องทำเป็น การเย็บผ้า การแก้เครื่องใช้อะไรนิด ๆ หน่อย ๆ และมีการเรียนความรู้ที่จะประกอบอาชีพตามอาชีพพ่อแม่ เช่น ชาวนาก็เอาลูกไปทำนา ชาวประมง ช่างฝีมือต่าง ๆ หรือว่าเห็นว่าพ่อแม่ทำอย่างนั้นอยู่ในบรรยากาศอย่างนั้นก็ทำตามไป ...

... นอกจากนั้นครอบครัวยังให้การศึกษาด้านจริยศาสตร์และค่านิยมทางสังคมด้วย หรือว่าความเคยชิน เช่น ข้าพเจ้าเกิดในครอบครัวที่พ่อแม่ชอบอ่านหนังสือ ชอบศึกษาเล่าเรียน ก็จะได้ความเคยชินเรื่องการอ่านหนังสือและการเล่าเรียนมาด้วย ..."