หนังสือพระราชนิพนธ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี



พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ.2526

กลับไปหน้าที่แล้ว

แก้วจอมซน


เป็นวรรณกรรมเยาวชนที่ได้พระราชนิพนธ์เป็นภาคต่อจาก แก้วจอมแก่น ทั้งตัวละครเอกคือแก้วและเหล่าผองเพื่อน รวมทั้งอรรถรสของเรื่องราวที่สนุกสนานและแฝงไปด้วยสาระยังคงอยู่ครบถ้วนเหมือนเดิม หากแต่ว่าคราวนี้แก้วโตขึ้น เรื่องราว เกร็ดความรู้และข้อคิดต่างๆ ก็เริ่มโตขึ้นไปด้วย เช่น ในตอน "เยี่ยมขั้วโลก" เมื่อแก้วถามพี่ไก่เรื่องเอสกิโม พี่ไก่ก็ได้อธิบายให้ฟังว่า "...คำว่าเอสกิโมเป็นคำที่เผ่าอื่นเรียก แปลว่า คนกินเนื้อดิบ เขาเรียกตัวเองอินูอิต หรือยูอิต แปลว่า คนจริง คำว่า อิ๊กกลู แปลว่า บ้าน ไม่จำเป็นจะต้องเป็นบ้านทำด้วยหิมะหรือน้ำแข็งหรอก เวลาฤดูร้อนซึ่งมีอยู่ระยะสั้นๆ เขาจะอยู่ในเต็นท์ทำด้วยหนังสัตว์ หรืออาจจะทำด้วยไม้เรียกว่าอิ๊กกลูเหมือนกัน" 

นอกจากนั้นแล้ว ในตอน "ลืมไป" เมื่อพี่ไก่ถามคุณแม่เรื่องจะทำอย่างไรไม่ให้ขี้ลืม คุณแม่ก็สอนว่า "แม่ว่า เราต้องมีสติพิจารณาอยู่ตลอดว่าเราพูดอะไรไปทำอะไรไป ทำอะไรควรทำให้เป็นนิสัย อีกอย่างหนึ่งถ้าคิดว่าขี้ลืมนักก็ควรหาสมุดหรือกระดาษมาจดไว้เป็นวันๆ ว่าวันนี้เราต้องทำอะไรบ้าง..."